به حمد اللّه طبع و نشر جلد دوم آن كتاب در دوران حكومت جمهورى اسلامى بود و شيفتگان حقايق عرفانى را راهگشايى براي شناخت اين بعد روحى امام گرديد . مطالعهء دقيق اين كتاب پر از معارف اسلامى را به صاحبدلان توصيه مى كنم . و علاوه بر اين چند جلسهء تفسير امام كه به وسيلهء رسانه‌ها در سطح جهان پخش شد ، گوشهء ابرويى بود از جمال عرفانى امام كه نشان داده شد . و خداى را بسى سپاسگزارم كه در رابطه با آرزويى كه داشتم موفقم داشته است كه اكنون شرح دعاى سحر را با اجازه‌اى كه حضرت امام به اين حقير عنايت فرمودند ترجمه و منتشر سازم و جلوهء تازه‌اى باشد از جمال عرفانى امام . در مقدمهء اين شرح چند نكته به خوانندگان عزيز تذكر داده مىشود : 1 - به طورى كه از تاريخ كتاب پيداست تأليف آن به سال 1347 هجرى قمرى بوده ، يعنى فقط 27 بهار از عمر امام گذشته بود كه دست به تأليف اين كتاب زده‌اند و به خاطر دارم در دوران تحصيلم در قم ، يعنى پيش از شهريور 1320 از امام شنيدم كه فرمود شرح دعاى سحر اولين تأليف من است . 2 - با اينكه مطالب اين كتاب در سطح عالى بود و اكتفا به ترجمهء آن بدون توضيح لازم از تعداد استفاده كنندگان مى كاست ، معذلك به طورى كه ملاحظه مىشود بجز در موارد كمى تنها به ترجمه پرداخته شده است و از توضيح خوددارى شده است به دو جهت : اولا بضاعت علمي مترجم كافى نبود كه مطالب كتاب را آنچنان كه شايد توضيح و تشريح نمايد . ثانيا سنت معمول ميان فلاسفه و دانشمندان علوم عاليه آن است كه بنا ندارند اين گونه مطالب به صورتى باشد كه زبانزد عوام و افراد بي بهره از دانش كافى گردد ، كه در اين صورت از طرفى حريم مقدس حكمت الهى محفوظ